| مریم سمیع زادگان|
رضا بابک را توی آخرین تئاتری که رفته بودم دیدم. نشسته بود جلوی صندلی ما، بین تماشاچی ها. تمام مدت چهره اش جلوی چشمم بود، صدایش توی گوشم. خیلی فکر کردم تا اسم سریال یادم آمد، «هوای تازه»... سکانس آخر یکی از قسمت هایش، رو به دوربین نگاه می کند و می گوید: «گاهی ما آدم ها یادمان می رود که اهلی هم هستیم...». راستش ما آدم ها خیلی وقت است خیلی چیزها یادمان رفته. یادمان رفته زندگی باارزش ترین دارایی ماست. یادمان رفته لحظه ای که رفت دیگر بر نمی گردد. یادمان رفته دوست داشتن کار بی خودی نیست، ...
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان
تاريخ: شنبه
19 دی
1394 ساعت: 8:04