کیمیـای قربانـی

نه فقط یکی دو شب، بلکه شب های متعدد یا متوالی در پایان سریال ها و برنامه های تلویزیونی مختلف شنیده می شود. پس کسی که آن را می خواند، باید بتواند اثری ارائه کند که مردم آن را بپسندند و هر شب در پایان یک برنامه منتظر شنیدن صدایش باشند؛ صدایی که البته تکراری است و شب های قبل هم آن را شنیده اند. تیتراژ خوانی در تلویزیون طی سال های گذشته، اتفاق یا بهتر بگوییم، فرصتی بود که خواننده ها و اهالی موسیقی از آن استقبال می کردند، چرا که ارتباطی بی واسطه و مستقیم میان آنها و مردم برقرار می کرد.